Rozmyślania na …

… Niedzielę Zesłania Ducha Świętego

ZIELONE ŚWIĄTKI.

O miłości, jaką Bóg okazał człowiekowi, dając mu Ducha św.

I napełnieni byli wszyscy Duchem świętym i poczęli mówić rozmaitymi językami. — Dzieje 2, 4.

PRZYGOTOWANIE.— Tego samego Boskiego Pocieszyciela, którego Najśw. Panna i Apostołowie otrzymali w on dzień w takiej pełni, i my otrzymaliśmy w Sakramencie Bierzmowania. Za­stanówmy się nad miłością, jaką trzy Osoby Boskie okazały nam w tej tak wzniosłej tajemnicy, pomimo zniewag, jakie świat wyrządził P. Jezusowi. Ponieważ zaś za miłość odpłaca się miłością, prośmy Ducha św., aby w nas rozpalił swe błogosławione płomienie i sprawił, byśmy chwalili P. Boga i starali się o to, aby Go i inni również wielbili.

PONIEDZIAŁEK.

Sprawa wiecznego zbawienia jest najważniejsza, lecz najbardziej przez wszystkich zaniedbana.

Co za odmianę da człowiek za duszę swoją? — Mat. 16, 26.

PRZYGOTOWANIE. — Każdy się wstydzi, gdy go nazwą niedbałym w sprawach ziemskich, a jednak tylu nie wstydzi się zaniedbać sprawy wieczności, która jest ze wszystkich najważniejsza. Owszem wielu czyni wszystko możliwe, by ją zaprzepaścić i większa część ludzi żyje tak, jakby prawdy wieczne były bajkami. My przynajmniej nie bądźmy tak szaleni; pamiętajmy, iż na nic się nam nie przyda, choćbyśmy cały świat pozyskali, jeśli duszę stracimy. Dusza stracona — wszystko stracone, stracone na zawsze.

WTOREK.

O katuszach, jakie zmysły potępieńca w piekle ponoszą.

Jako się wiele wynosiła i w rozkoszach była, tyle jej dajcie męki i żałości. — Obj. 18, 7.

PRZYGOTOWANIE. — Słusznie piekło zwiemy miejscem katuszy. Wszystkie zmysły potępionego mają swe własne cierpienia i o ile kto danym zmysłem bardziej obrażał P. Boga, o tyle też ów zmysł więcej cierpi. Zastanów się, czy życie, jakie obecnie wiedziesz, napełnia cię ufnością, iż się nie dostaniesz do tej przepaści piekielnej. Iluż chrześcijan, jak i ty, o piekle rozmyślało, ponieważ jednak nie chcieli zerwać z grzechem i nadużywali miłosierdzia Bożego, teraz są w piekle i zawsze w nim gorzeć będą.

ŚRODA.

Jak konieczne dla zakonnika zachowywanie reguły.

Synu mój…, strzeż umiejętności i rady, a będzie żywotem duszy twojej. — Przyp. 3, 21.

PRZYGOTOWANIE.— Przeznaczenie dusz zakonnych jest związane z zachowywaniem ich reguły. Toteż kto, choćby w rzeczach drobnych stale ją przełamuje, nigdy nie postąpi w doskonałości i będzie się trudzić bezowocnie. Właśnie od tego przełamywania reguły zaczął się upadek tylu, którzy teraz są poza zakonem, lub może palą się w piekle. Bardzo więc sobie ceńmy regułę; wyobraźmy sobie, iż my tylko mamy obowiązek jej zachowywania, a jeśli inni błądzą pod tym względem, starajmy się naprawić ich uchybienia.

CZWARTEK.

O szacunku, jaki się należy godności kapłańskiej.

Jam powiedział: Bogami jesteście i synami Najwyższego wszyscy. — Ps. 81, 6.

PRZYGOTOWANIE. — Słusznie Święci względem kapłanów żywili jak największe poszanowanie. Co się tyczy mistycznego ciała P. Jezusa, jakim są wszyscy wierni, kapłani mają władzę ratowania grzesznika od piekła i czynienia go godnym nieba. Co się zaś odnosi do ciała rzeczywistego, jest to prawdą wiary, iż gdy kapłan konsekruje, Słowo Przedwieczne musi zstąpić w jego ręce, by ukryć się pod postaciami sakramentalnymi. Jakże wielka godność! Starajmy się również największym uszanowaniem otaczać sług Bożych; jeśli zaś jesteśmy kapłanami, aby doznawać szacunku od innych, pierwsi starajmy się szanować nasz charakter kapłański.

PIĄTEK.

O nabożeństwie św. Alfonsa do męki P. Jezusa.

Nie daj, Boże, abym się chlubić miał, jedno w krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa, — Gal. 6, 14.

PRZYGOTOWANIE. — Kościół św. mówi o św. Alfonsie, iż sam pilnie rozmyślał o męce i śmierci P. Jezusa i w sposób godny podziwu szerzył nabożeństwo do tych tajemnic;1 i rzeczywiście, były one prawie zawsze przedmiotem jego rozmyślań, bardzo też często mówił o nich publicznie i prywatnie. Jeśli chcemy okazać się prawdziwymi czcicielami i godnymi synami św. Doktora, i my za jego przykładem miejmy również nabożeństwo do męki P. Jezusa, przyswójmy je sobie; niech wszystko będzie dla nas okazją do rozmyślania o niej.

SOBOTA

N. P. Maryja wzorem czystości.

Jako lilia między cierniem, tak przyjaciółka moja między córkami. — Pieśń 2, 2.

PRZYGOTOWANIE. — Czystość Najśw. Dziewicy była tak wielka, iż właśnie z jej powodu Słowo Boże wybrało sobie Maryję za Matkę, aby stała się wzorem czystości dla wszystkich ludzi. W nagrodę za swe niewysłowione dziewictwo, Maryja otrzymała przywilej chronić swych czcicieli od upadku i podnosić ich, gdy tego potrzeba. Koniecznie jednak ze swej strony powinniśmy używać środków do zachowania tej cnoty, szczególniej zaś unikać okazji do grzechu i modlić się, codziennie rano i wieczór oddać Maryi siebie całkowicie w opiekę i często wzywać Jej imienia, gdy wróg piekielny naciera.

1 Lekcje brewiarza

św. Alfons Maria de Liguori

Dodaj komentarz