Rozmyślania na …

… czas Nowenny do Ducha Świętego

NOWENNA DO DUCHA ŚW. – począwszy od piątku Piątej Niedzieli Wielkiejnocy

PIERWSZY DZIEŃ.

(Piątek)

Miłość oświeca.

Oświeć oczy moje. bym nie zasnął na śmierć. — Ps. 12, 4.

PRZYGOTOWANIE. — Jedną z największych szkód, jakie grzech Adama na nas sprowadził, jest ta, iż nasz rozum został zaciemniony przez namiętności. Działanie Ducha św. na tym polega, iż swym światłem rozprasza ciemności, przez grzech sprowadzone, i daje nam poznać marność świata, ważność wiecznego zbawienia, cenę łaski, niezmierną miłość, na jaką Bóg zasługuje z powodu swej dobroci i swego miłosierdzia. Jeśli więc pragniemy światła, często uciekajmy się do Ducha św.

DRUGI DZIEŃ NOWENNY.

(Sobota)

Miłość jest ogniem, który zapala.

I ukazały się im rozdzielone języki jakoby ognia. — Dzieje 2, 3

PRZYGOTOWANIE.— Nowenna do Ducha św. wśród wszystkich innych nowenn zajmuje pierwsze miejsce; po raz pierwszy odprawili ją. Apostołowie wraz z Matką Najśw. w wieczerniku, a towarzyszyło jej wiele cudów. Wiemy, iż Duchowi św. przypisuje się szczególniej dar miłości, toteż jest wskazane, abyśmy podczas tej nowenny zastanowili się nad wielką wartością tego daru. Jest on najpierw ogniem, który wszystkich Świętych zapalił do spełniania wielkich dzieł dla Boga. Jeśli chcemy, aby on i nas zapalił, odprawiajmy zawsze, szczególniej zaś w tych dniach, rozmyślanie, które jest błogosławionym piecem, gdzie ten ogień się zapala.

TRZECI DZIEŃ NOWENNY.

(Niedziela)

Miłość jest wodą, która gasi pragnienie.

Kto by pił z wody, którą mu ja dam, nie będzie pragnął na wieki. — Jan 4, 13.

PRZYGOTOWANIE. — P. Bóg skarży się na tyle dusz, które żebrzą o marne i krótkie przyjemności, jakie dają stworzenia, a opuszczają Go, choć jest dobrem nieskończonym i źródłem wszelkiego szczęścia. My przynajmniej nie bądźmy tak szaleni i gaśmy pragnienie w wodach świętej miłości Bożej, a nasze serce osiągnie szczęście zupełne. Pamiętajmy, iż kluczem do kanałów tej błogosławionej wody jest święta modlitwa, która nam wyjednywa wszelkie dobra na mocy obietnicy P. Jezusa: Proście a otrzymacie.

CZWARTY DZIEŃ NOWENNY.

(Poniedziałek)

Miłość jest rosą użyźniającą.

Niechaj płynie jako rosa mowa moja. jako nawała na ziele. — Deut. 32, 2.

PRZYGOTOWANIE.— Z dwojakiej przyczyny miłość również rosą nazywamy. Najpierw dlatego, iż użyźnia dobre pragnienia i dobre czyny duszy; po wtóre zaś, iż miarkuje żar złych namiętności i pokus. Jeśli i my chcemy korzystać z tej rosy niebiańskiej, pamiętajmy o postanowieniu odprawiania modlitwy myślnej, przynajmniej raz na dzień. Wystarczy kwadrans rozmyślania do stłumienia uczuć gniewu lub nieporządnej miłości, choćby były najgwałtowniejsze. I przeciwnie, kto nie kocha rozmyślania, ten moralnie niemożliwe, by odniósł zwycięstwo.

PIĄTY DZIEŃ NOWENNY.

(Wtorek)

Miłość jest orzeźwiającym wypoczynkiem.

W pracy odpocznienie.1

PRZYGOTOWANIE. — Głównym zadaniem miłości jest łączyć wolę osoby kochającej z wolą osoby ukochanej, nie tylko w chwilach pomyślnych, lecz i w przeciwnościach. Jeśli więc prawdziwie kochamy P. Boga, we wszystkich zniewagach, cierpieniach, stratach, jakie nas dotykają, wystarczy dla uspokojenia nas myśl, iż jest wolą Bożą, abyśmy znosili tę przeciwność. Krótko mówiąc, w słowach: „Taka jest wola Boża” znajdziemy pokój i zadowolenie nawet wśród przeciwności i pod ciężarem krzyża.

SZÓSTY DZIEŃ NOWENNY.

(Środa)

Miłość jest cnotą, która siły użycza.

Mocna jest jak śmierć miłość. — Pieśń 8, 6.

PRZYGOTOWANIE.— Dusza kochająca, gdy idzie o zrobienie przyjemności osobie ukochanej, wszystko przezwycięża; nie ma trudności, których by jej miłość nie pokonała; kto bowiem kocha, ten się nie trudzi; jeśli zaś się trudzi, sam trud jest mu miły. Toteż najpewniejszym znakiem, iż ktoś prawdziwie kocha P. Boga, jest: wierność w kochaniu Go tak w pomyślności, jak i w przeciwnościach. Mówimy, iż kochamy P. Boga, lecz cóż dotąd dla Niego uczyniliśmy? jak znosimy krzyże, które nam zsyła dla naszego dobra?

SIÓDMY DZIEŃ NOWENNY.

(Czwartek)

Miłość sprowadza Boga do duszy.

A ja prosić będę Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami mieszkał na wieki. —

PRZYGOTOWANIE. — Oto wielka obietnica, jakiej P. Jezus udzielił temu, kto Go miłuje: Jeśli mnie kochać będziecie, prosić będę mego Ojca, a ześle wam Ducha św., by z wami mieszkał; mieszka więc P. Bóg w duszy, która Go kocha. Pamiętajmy jednak, iż Bóg jest zazdrosny, chce sam tylko w niej mieszkać; toteż oświadcza, iż nie jest zadowolony, jeśli Go nie kochamy całym sercem i chcemy je podzielić między Niego i stworzenia.

ÓSMY DZIEŃ NOWENNY.

(Piątek)

Miłość to więzy łączące.

A nad to wszystko miejcie miłość, która jest związką doskonałości. — Koloss. 3, 14.

PRZYGOTOWANIE. — Przed wcieleniem Słowa Bożego ludzie uciekali od Boga i przywiązani do świata, nie chcieli połączyć się ze swym Stwórcą. Lecz Jezus zesłał Ducha św., aby, jako On nierozerwalnym węzłem łączy Boga Ojca z Synem Bożym, tak też włączył miłością nasze dusze z P. Bogiem. Starajmy się więc, aby te więzy miłości silnie nas skrępowały, a nie będzie nam zagrażać niebezpieczeństwo potępienia. Musimy jednak koniecznie nasze serce oderwać od wszelkich ziemskich przywiązań.

DZIEWIĄTY DZIEŃ NOWENNY.

(Sobota)

Miłość jest skarbnicą dóbr wszelkich.

Nieprzebrany bowiem skarb jest ludziom, którego którzy używali, stali się uczestnikami Bożego przyjacielstwa. — Mądr. 7, 14.

PRZYGOTOWANIE. — Serce ludzkie zawsze szuka dóbr, które by je mogły uszczęśliwić; jeśli jednak szuka ich u stworzeń, choćby jak najwięcej ich otrzymało, nigdy nie jest zadowolone. Serce zaś, które pragnie tylko Boga, zaraz znajduje swe szczęście, P. Bóg bowiem zaspokaja jego pragnienia i sprawia, że jest zadowolone nawet wśród największych przeciwności.

1 Sekwencja Mszy o Duchu św.

św. Alfons Maria de Liguori

Dodaj komentarz