Rozmyślania na …

… TRZECIĄ NIEDZIELĘ PO WIELKIEJNOCY.

Wartość czasu.

Maluczko, a już mnie nie ujrzycie. — Jan 16, 16.

PRZYGOTOWANIE. — Nie ma nic krótszego nad czas, jest on jednak najcenniejszy. — Nie ma nic krótszego nad czas, gdyż czasu, który minął, już nie ma, czas przyszły jest niepewny, obecny zaś czas jest tylko chwilą. I to właśnie P. Jezus chciał wyrazić, mówiąc: „Maluczko, a nie ujrzycie mnie,” mówiąc o swej nadchodzącej śmierci. To samo możemy powiedzieć i o naszym życiu, które jak pisze św. Jakub, jest mgłą, która wnet się rozprasza i ginie. — Wyróbmy sobie należyte pojęcie o wartości czasu i jak jest pożytecznym do czynienia dobrze.

PONIEDZIAŁEK.

O oziębłości.

Iżeś letni, ani zimny, ani gorący, pocznę cię wyrzucać z ust moich. — Obj. 3, 16.

PRZYGOTOWANIE.— Prawdziwa oziębłość na tym polega, że dusza wpada w dobrowolne grzechy powszednie, mało za nie żałuje, nie stara się ich unikać, powiada bowiem, że są niczym. Lękajmy się popaść w taką oziębłość; podobna jest do gorączki gruźliczej, która choć z początku nie przeraża, bardzo jednak trudno jej się pozbyć i zdrowie odzyskać. Biedna dusza, która żyje w zgodzie z choćby lekkimi grzechami! Nieszczęśliwa będzie zstępować coraz niżej. Będąc tak skąpą wobec Boga, czyż może rościć sobie prawo, aby P. Bóg był dla niej hojny?

WTOREK.

Dobra ziemskie są niczym.

W ręce jego szala zdradliwa, ucisk umiłował. — Oz. 12, 7.

PRZYGOTOWANIE.— Dobra należy ważyć na szali Bożej, a nie na szali zwodniczego świata. Patrzymy zwykle na to, co posiada ów dygnitarz; lecz popatrzmy też, co on zabiera ze sobą, gdy umiera. Zapytajmy tylu bogaczy, uczonych, książąt, cesarzy, którzy teraz są w wieczności i palą się w piekle: Cóż wam zostało z tego przepychu, uciech, wielkości, jakie posiadaliście na ziemi? Wszyscy odpowiedzą: Nic nam nie zostało. Nasze przyjemności jak cień przeminęły i teraz pozostała nam rozpacz wieczna. — Niechaj nieszczęście innych będzie dla nas nauką!

ŚRODA.

O konieczności zbawienia.

Jednego potrzeba. — Łuk. 10, 42.

PRZYGOTOWANIE.— Nie jest konieczne, byśmy na tym świecie piastowali wysokie stanowiska, byli bogaci, zdrowi, cieszyli się ziemskimi przyjemnościami. Koniecznym jest tylko, byśmy się zbawili; nie ma bowiem drogi pośredniej: albo będziemy zbawieni, albo też potępieni, zawsze szczęśliwi w niebie lub na zawsze nieszczęśliwi w piekle. Dlatego P. Jezus nas ostrzega, byśmy nie zbierali bogactw na tej ziemi, lecz w niebie, gdzie ani rdza ani mól nie psuje i gdzie złodzieje nie wykopują ani kradną.

CZWARTEK.

Z jaką czcią należy zachować się w kościołach, gdzie się przechowuje Przenajśw. Sakrament.

Bom obrał i poświęcił to miejsce, aby tam imię moje było na wieki. — II Paral. 7, 16.

PRZYGOTOWANIE.— Pielgrzymi z wielkim rozrzewnieniem nawiedzają święty domek w Loretto i różne miejsca w Ziemi św., gdzie P. Jezus się narodził, żył, umarł i był pochowany. Jednakże z większym jeszcze nabożeństwem winniśmy przebywać w kościele, w obecności P. Jezusa — Przenajśw. Sakramentu. Nie ma bowiem świątyni bardziej pobudzającej do pobożności, w której by serce mogło doznać większej pociechy, niż kościół, w którym jest Przenajśw. Sakrament. A jednak większa część ludzi prawie nigdy Go nie odwiedza.

PIĄTEK.

Kto kocha P. Jezusa winien świata nienawidzić.

A ja nie daj Boże, abym się chlubić miał, jedno w krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego mnie świat jest ukrzyżowany, a ja światu. — Gal. 6, 14.

PRZYGOTOWANIE.— P. Jezus chciał umrzeć na krzyżu, aby skłonić nas, byśmy nie kochali grzesznego świata; wezwawszy nas do swej miłości, chce, abyśmy byli wyżsi nad obietnice i groźby, jakimi świat pragnie nas pozyskać. Jednym słowem P. Jezus pragnie, żebyśmy sobie nic nie robili z nagan i pochwał świata, a cieszyli się, jeśli jak On, będziemy nienawidzeni i prześladowani. Aby osiągnąć cel tak piękny, już od rana starajmy się przewidzieć wszystkie przeciwności, jakie nas danego dnia spotkać mogą, i przygotujmy się na znoszenie ich ze spokojem.

SOBOTA.

Najśw. Maryja P. wzorem ubóstwa.

Jeśli chcesz być doskonałym, idź, sprzedaj co masz i daj ubogim,… a przyjdź, pójdź za mną. — Mat. 19, 21.

PRZYGOTOWANIE.— Boski Odkupiciel, aby nauczyć nas wzgardy dla dóbr ziemskich, chciał być zawsze ubogim na ziemi. Najśw. Dziewica, która szła za Jego przykładem i okazała się najlepszą uczennicą P. Jezusa, żyła i umarła w ubóstwie. A my czy kochamy tę piękną cnotę i braki, jakie ona sprowadza?… Starajmy się za wszelką cenę naśladować naszą ukochaną Matkę i pamiętajmy, że kto jest przywiązany do wygód i majątku, nigdy świętym nie zostanie.

św. Alfons Maria de Liguori

Dodaj komentarz