Nauczyciele pożądliwości?

Jeszcze do niedawna Kościół głosił niezmienność i stałość Słowa Bożego. Niebo i ziemia przeminą, lecz Twoje Słowa nie przeminą. Takie stanowisko Watykanu wydaje się przeszłością.

Na oficjalnej stronie VaticanNews znajdujemy tekst, który mówi, że między tym, czego wcześniej nauczano, a głoszeniem współczesnym jest sprzeczność. Tytuł zamieszczony nad tekstem wyjaśnia – Rozwój doktryny to lud, który idzie razem.

Zatem to nie objawienie Boże i orzeczenia soborów, ale demokratyczne mniemania ludu wyznaczają współczesną doktrynę. Ustanowiony dogmat nie jest już prawdą obiektywną, lecz może się zmieniać ze względu na potrzeby ludzkich słabości. Natomiast Pismo św. przestrzega: nauczycieli dobrali sobie według swoich pożądliwości.

Maksymilian Zamm

Rozmyślania na …

… dni od 25 grudnia do 6 stycznia

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA P. JEZUSA.

I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni… i porodziła Syna swojego pierworodnego. — Łuk. 2, 6.

Wyobraźmy sobie, iż widzimy w grocie Betlejemskiej już narodzone Dziecię Jezus i słyszymy Aniołów, którzy śpiewem głoszą chwałę Bożą i pokój ludziom dobrej woli. Jakież uczucia wówczas przenikały Serce N. P. Maryi na widok, iż Słowo Boże stało się Jej synem. Z jakąż pobożnością i czułością św. Józef przyciskał do serca Najśw. Dziecię. Do uczuć tych świętych Osób dołączmy też swe uczucia.

UROCZYSTOŚĆ ŚW. SZCZEPANA.

I obrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha św. — Dz. Ap. 6, 5.

Oto piękna pochwała, jaką Pismo św. daje cnocie św. Szczepana. — Nazywa go pełnym wiary, pełnym łask, mocy, jednym słowem pełnym Ducha św. Podziwiajmy pierwszego Męczennika i naśladujmy jego wzniosłe cnoty.

UROCZYSTOŚĆ ŚW. JANA EWANGELISTY.

Uczeń on, którego miłował Jezus. — Jan 21, 7.

PRZYGOTOWANIE. – Zastanówmy się nad oznakami szczególnej miłości, jaką P. Jezus okazywał św. Janowi. Powołał go jako jednego z pierwszych na Apostoła, uczynił go swym powiernikiem, pozwolił mu podczas ostatniej wieczerzy spocząć na swych piersiach, a wreszcie na Kalwarii oddał mu to, co miał najdroższego — Matkę swoją — ogłosił go w swym zastępstwie za syna Najśw. P. Maryi. I nam P. Bóg dał wiele dowodów swej ku nam miłości. Jakże odwzajemniliśmy się za nią, a jak Jan za nią się odwzajemnił? Co za różnica!

UROCZYSTOŚĆ MŁODZIANKÓW.

Herod… pobił wszystkie dzieci, które były w Betlejem i po wszystkich granicach jego. — Mat. 2, 16.

P. Bóg jest mądrością nieskończoną — umie ze zła dobro wyprowadzić; niejednokrotnie to jest dla nas szczególniejszą łaską, co uważamy za nieszczęście. Kto wie, może owe dziatki, które dziś czcimy na ołtarzach i które stanowiły orszak Dzieciątka Jezus, gdyby Herod życia ich nie pozbawił, wołałyby w chwili męki P. Jezusa: Niech będzie ukrzyżowany! Ileż z nich może zgubiłoby się na wieki!

DZIEŃ 29 GRUDNIA.

Radość, jaką narodzenie P. Jezusa światu sprawiło.

Opowiadam wam wesele wielkie, które będzie wszystkiemu ludowi: iż się wam dziś narodził Zbawiciel. — Łuk. 2, 10-11.

PRZYGOTOWANIE — Jakaż radość w państwie, gdy królowi syn jego pierworodny się narodzi. O ileż więcej cieszyć się winniśmy, widząc, iż się narodził Syn Boży, że zstąpił z nieba, aby nas nawiedzić. Niejeden chciałby wziąć w swe ramiona Dziecię Jezus, lecz ożywmy w sobie wiarę i pomyślmy, że przyjmując Komunię św., nie tylko P. Jezusa bierzemy w swe ramiona, lecz przyjmujemy do serca to samo Boże Dziecię, które w żłóbku Betlejemskim było złożone.

DZIEŃ 30. GRUDNIA.

P. Jezus już od swego narodzenia wiódł życie w cierpieniach.

Ustało w boleści me życie i lata moje we wzdychaniu. — Ps. 30,11.

Życie P. Jezusa było ustawicznym cierpieniem i to podwójnym; miał zawsze przed oczyma wszystkie boleści, jakie Go czekały aż do śmierci. szczególniejj jednak trapiła Go myśl o naszych grzechach i naszej niewdzięczności za tak wielką miłość, jaką nam okazał. — A więc, mój Jezu, z powodu moich grzechów cierpiałeś przez całe życie!

OSTATNI DZIEŃ ROKU.

Trzeba korzystać z czasu.

Oto krótkie lata mijają, a ja idę ścieżką, którą nie wrócę. — Hiob. 16, 23.

Słusznie Duch św. nas przestrzega, abyśmy korzystali z czasu, jest on bowiem nie tylko bardzo cenny, lecz też bardzo krótki. Jakże minęło szybko dwanaście miesięcy roku, który dziś dobiega kresu. Powiedz mi, mój bracie, jak dotąd czas wyzyskałeś?

DZIEŃ 1 STYCZNIA.

Obrzezanie P. Jezusa i Sakrament Chrztu św.

A gdy się spełniło ośm dni, iżby obrzezano dzieciątko. — Łuk. 2, 21.

Ceremonia obrzezania była figurą Sakramentu Chrztu św. Stąd możemy sobie wyobrazić, iż P. Jezus w czasie tej ceremonii myślał o każdym z nas i składając w ofierze Bogu Ojcu pierwociny krwi swojej, już wówczas rozpoczął wysługiwać nam łaskę odrodzenia się w świętym źródle. O jakiż to dar niezmierny — Chrzest św.! Jak wywdzięczyliśmy się za tę łaskę? Czy zachowaliśmy nieskalaną białą szatę niewinności?

DZIEŃ 2 STYCZNIA.

Dlaczego Syn Boży zechciał przyjść na świat jako dziecię?

Maluczki narodził się nam i Syn nam jest dany. — Iz. 9, 6.

Wiele było powodów, dlaczego Syn Boży zechciał przyjść na świat jako dziecię. Najpierw chciał przez to okazać swą chęć udzielania nam dóbr swoich i łatwości, z jaką nam ich użycza. Pragnął po wtóre, abyśmy się wyzbyli względem Niego wszelkiej bojaźni. Przede wszystkim zaś dlatego narodził się jako dziecię, byśmy Go kochali nie tylko miłością uszanowania, lecz też miłością serdeczną. Kochajmy Go więc całym sercem, zbliżajmy się do Niego z ufnością i prośmy o wszelkie dobra.

DZIEŃ 3 STYCZNIA.

P. Jezus owinięty w pieluszki.

Uwinęła go w pieluszki. — Łuk. 2, 7.

Wyobraźmy sobie, iż widzimy, jak N. Maryja Panna bierze ze czcią swego Boskiego Syna, cześć Mu oddaje, całuje Go, a następnie owija w pieluszki. Najśw. Dziecię poddaje się temu posłusznie, a czując iż pieluszki Je krępują, myśli o owych sznurach, którymi kiedyś będzie związane w ogrodzie Oliwnym. Jeśli P. Bóg dal się skrępować pieluszkami z miłości ku nam, czyż nie słuszna, abyśmy dali się skrępować więzami miłości ku Niemu i oderwali się od wszelkich przywiązań ziemskich?

DZIEŃ 4 STYCZNIA.

Jezus śpi.

Ja śpię, ale serce me czuwa. — Pieśń 5, 2.

Sen P. Jezusa bardzo się różnił od snu innych dziatek; choć spało ciało Zbawiciela, czuwała Jego dusza, złączona ze Słowem Bożym; już wtedy P. Jezus myślał o cierpieniach, jakie miał później ponosić z miłości ku nam. Prośmy Najśw. Dziecię, aby przez zasługi swego błogosławionego snu ustrzegło nas od śmiertelnego snu grzeszników i zesłało nam sen sprawiedliwych, przez który dusza zapomina o wszystkich sprawach ziemskich.

DZIEŃ 5 STYCZNIA.

  1. Jak szczęśliwy, kto urodził się po dokonanym Odkupieniu z rodziców katolickich.

Gdy przyszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swego…. aby tych, którzy pod zakonem byli, wykupił. — Gal. 4, 4.

Jakże powinniśmy dziękować P. Bogu, iż narodziliśmy się po już dokonanym dziele Odkupienia ludzkości! Słowo: „wypełnienie czasów” oznacza szczęście — pełnię łask, jakie przez przyjście P. Jezusa dostały się nam w udziale. Jakże bylibyśmy nieszczęśliwi, gdybyśmy obciążeni tylu grzechami, żyli przed przyjściem P. Jezusa!

UROCZYSTOŚĆ NAJŚW. IMIENIA JEZUS.

Nazwane jest imię jego Jezus, które bryło nazwane od Anioła pierwej, niźli się w żywocie poczęło. — Łuk. 2, 21.

PRZYGOTOWANIE. – Duch św. imię Jezus porównuje z oliwą, a to dlatego, iż jako oliwa daje światło, stanowi pokarm i lekarstwo, tak też i imię Jezus jest światłem dla umysłu, pokarmem dla serca, lekarstwem dla duszy. Będziemy szczęśliwi, jeśli je zawsze z wielkim nabożeństwem będziemy wymawiać, jeżeli je wraz z imionami Maryi i Józefa często będziemy mieli na ustach, szczególniejj w czasie pokus! Czy zginął, kto w pokusie wzywał tych najśw. imion?

UROCZYSTOŚĆ TRZECH KRÓLI.

Widzieliśmy gwiazdę jego na wschód słońca i przyjechaliśmy pokłonić się jemu. — Mat 2, 2.

Zaledwie P. Jezus się narodził, zaraz chciał rozpocząć dzieło Odkupienia; za pośrednictwem gwiazdy wezwał Mędrców, a w nich nas wszystkich, do oddania Mu hołdu. Święci Królowie zaraz wyruszają w drogę, wchodzą do stajenki, oddają cześć Najśw. Dziecięciu i składają Mu mistyczne dary. I my wraz z nimi hołd Mu złóżmy i przez ręce Maryi ofiarujmy Boskiej Dziecinie serca skruszone i kochające.

św. Alfons Maria de Liguori