Rozmyślania na …

Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny.

Uroczystość Wszystkich Świętych.

(Dnia 1 listopada)

Widziałem rzeszę wielką, której nie mógł nikt przeliczyć, ze wszech narodów i pokoleń i ludzi i języków. — Obj. 7, 9.

PRZYGOTOWANIE. — Trzy główne cele Kościół św. ma na oku, obchodząc uroczystość Wszystkich Świętych. Chce najprzód, abyśmy czcili jego Dzieci, które królują w niebie, zwłaszcza te, które nie miały w ciągu roku osobnego święta. Chcąc zaś, abyśmy z czci oddawanej Świętym mieli pożytek, Kościół św. pragnie, byśmy nadzieją nieba zachęcali się do dobrego. Chce wreszcie Kościół nas zachęcić, abyśmy z ufnością uciekali się do orędownictwa Świętych.

Dzień Zaduszny.

(Dnia 2 listopada)

Święta to i zbawienna jest myśl modlić się za umarłych, aby byli od grzechów rozwiązani. — II Mach, 12, 46.

PRZYGOTOWANIE. — Nabożeństwo do dusz czyśćcowych bardzo jest miłe P. Bogu i przynosi wielkie pożytki temu, kto je żywi. Z jednej bowiem strony P. Jezus niezmiernie kocha te cierpiące dusze i oczekuje chwili, by je mógł przyjąć do swej chwały; z drugiej zaś strony te święte dusze są niezmiernie wdzięczne tym, którzy otrzymują im uwolnienie z więzienia czyśćcowego, lub przynajmniej sprawiają im jakąś ulgę w katuszach. Usilnie więc wspierajmy błogosławione dusze czyśćcowe, szczególniej w tym miesiącu i w dniu poświęconym ich pamięci.

św. Alfons Maria de Liguori

Nieplanowane – w kinach od 1 listopada 2019

“Patrząc od strony duchowej- film „Nieplanowane” można porównać 
tylko z „Pasją” Mela Gibsona – to po prostu trzeba obejrzeć”.

Nieplanowane” to historia Abby Johnson, jednej z najmłodszych dyrektorek kliniki aborcyjnej Planned Parenthood w USA. Po dziesięciu latach pracy, w wyniku braków personelu medycznego, została ona poproszona o pomoc i asystowanie przy aborcji. To wydarzenie sprawiło, że diametralnie zmieniła poglądy na tę kwestię.

Dzieło opowiadające historię Abby Johnson i odsłaniające kulisy przemysłu aborcyjnego wstrząsnęło Ameryką. Po raz pierwszy od wielu lat świadomość społeczna na temat aborcji oraz zmian w prawie uległa tak radykalnej przemianie. Od premiery 9 stanów w USA zmieniło prawo na bardziej chroniące życie, a kilkuset pracowników klinik aborcyjnych odeszło z pracy. Burza spowodowana próbami ograniczenia dostępu do informacji o filmie, a później trudności dystrybucyjne wywołały z kolei debatę o współczesnej cenzurze w mediach społecznościowych i wolności słowa, która otarła się nawet o amerykański Kongres. Niedługo po premierze było jasne, że „Nieplanowane” to coś więcej niż film – to zjawisko kulturowe i społeczne.

Nieplanowane” to film, który naprawdę zmienia świadomość ludzi.

Ruchy pro-life także w Polsce traktują to niezwykłe dzieło jako wielką szansę i apelują, by włączyć się w jego popularyzację. Patronat nad filmem objął Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki. W akcję promocji filmu, obok organizacji pro-life, włączyło się wiele środowisk, m.in. KSM, Krajowy Ośrodek Duszpasterstwa Rodzin czy CitizenGo. Wszyscy oni są zgodni. Ten film naprawdę powinien zobaczyć każdy w Polsce! A szczególnie młodzież, której świadomość w tych tematach musi mieć dobre fundamenty. 

Dlatego gorąco zachęcamy i prosimy, by pomóc rozpropagować informacje o filmie, a także rozważyć możliwość zorganizowania w najbliższym kinie pokazu dla parafii, wspólnot czy młodzieży szkolnej.

Zobacz: https://www.nieplanowanewpolsce.pl/

W Toruniu – kino Cinema City w CH Plaza, ul. Broniewskiego 90.

Wszystkich Świętych 2019 – Bajerze

W piątek, 1 listopada 2019,w Święto Wszystkich Świętych, porządek Mszy św. jak w niedziele:
– o godz. 9:00 Msza św. (cicha) oraz
– o godz. 11:00 Msza św. (śpiewana).

W sobotę, 2 listopada 2019, w Dzień Zaduszny, Msze św. o 7:15 i 19:00.

W 21. Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, 3 listopada 2019, Msze św. o 9:00 i 11:00.

Transformator

Tradycyjny katolik z niejakim zaskoczeniem przyjmuje błyskawiczne tempo podmiany prawdziwej wiary objawionej na przedziwny kult synkretyzmu religijnego. Dopiero co, tak zwany Biskup Rzymu wyraził ubolewanie z powodu wrzucenia przez jakiegoś poczciwca do Tybru trzech figurek bogini Pachamama. Posągi „Matki Ziemi” zostały wyłowione i, jak zapewnił Apostata, będą na religijnej uroczystości zamykającej synod amazoński.

Według pogańskich wierzeń południowo-amerykańskich Mama Pacha to żona boga słońca Inti, lub boga stwórcy Pacha Kamaqa. Wyobrażana jest również w formie smoczycy i odpowiadać ma za urodzaj i płodność. Jej świętym zwierzęciem jest lama.

Wymowa synodu amazońskiego przeszła bez specjalnych refleksji w polskich parafiach „rejonowych”. Dziwić to nie może, bo w niektórych kościołach ustanowiono „święto kremówki”. Zdaje się na cześć wielkiego prekursora obecnej transformacji religijnej, który w Beninie chwalił Voodoo, a w Indiach przyjął na czoło, wyrabiany z krowiego łajna, znak wyznawców Szatana zwanego tam Shiwą.

Maksymilian Zamm

Rozmyślania na …

XX. NIEDZIELA PO ZIELONYCH ŚWIĄTKACH.

Syn urzędnika królewskiego i pożytki choroby.

Uwierzył sam i wszystek dom jego. — Jan 4, 53.

Nie jest wzbronione, abyśmy w przeciwnościach prosili P. Boga o uwolnienie od nich; jednakże jest rzeczą konieczną, abyśmy zgadzali się z Jego świętą wolą. Bądźmy przekonani, iż P. Bóg nie zsyła nam krzyżów dla naszej zguby, lecz dla naszego dobra, aby swych łask nam użyczyć. Przypatrzmy się temu urzędnikowi królewskiemu, o którym mówi Ewangelia. Może by nigdy o tym nie pomyślał, by stać się uczniem P. Jezusa, lecz Pan pociągnął go do siebie przez chorobę syna i udzielił jemu i całej rodzinie najcenniejszego swego daru — w

PONIEDZIAŁEK.

O samotności serca.

Oto oddaliłem się uciekłszy i zamieszkałem na pustyni. — Ps. 54, 8.

Samotność serca polega na oddaniu P. Bogu całej naszej miłości. Wiedzmy, iż aby cieszyć się tą samotnością, nie są potrzebne pustynie i groty. Ci, którzy z obowiązku muszą przestawać ze światem, jeśli tylko mają serce oderwane od ziemskich przywiązań, mogą cieszyć się tą samotnością nawet na ulicach i placach. Krótko mówiąc, zajęcia podjęte dla spełnienia woli Bożej, nie przeszkadzają samotności serca. Konieczne jest częste wznoszenie myśli do Boga, do czego dopomaga wzbudzanie aktów strzelistych.

WTOREK.

O miłosierdziu Bożym.

Miłosierdzia Pańskiego pełna jest ziemia. — Ps. 32, 5.

Dobroć z natury swej jest skłonna do udzielania swych dóbr innym. Ponieważ zaś Bóg ze swej istoty jest dobrocią, niezmiernie pragnie udzielać nam swego szczęścia i woli okazywać nam miłosierdzie, niż nas karać. Ta właśnie wielka dobroć skłoniła Go, iż zstąpił z nieba na ziemię, by żyć w cierpieniach, a wreszcie umrzeć za nas na krzyżu. Nie myślmy więc, że P. Jezus przez czas długi zwleka z udzieleniem nam przebaczenia, jeśli zgrzeszymy; przebacza nam, bylebyśmy mieli postanowienie nigdy Go już więcej nie obrażać.

ŚRODA.

Utrata nieba jest bezpowrotna.

Którzy kaźnie odniosą w zatraceniu wiecznym od obliczności Pana. — II Tess. 1, 8.

Na wszystko inne można znaleźć środek zaradczy, lecz dla tego, kto się potępił, ratunku nie ma. Raz się umiera; kto raz duszę straci, straci ją na zawsze; nic nie pozostaje, jak wiecznie opłakiwać tę niepowrotną stratę, którą się na siebie sprowadziło z własnej winy. Ożywmy więc naszą wiarę i myśląc o tym, iż czeka nas niebo lub piekło, używajmy stosownych środków, aby zapewnić sobie wieczne zbawienie. Przede wszystkim miejmy nabożeństwo do Matki Bożej i często się badajmy, abyśmy uniknęli jakiegokolwiek osłabienia miłości ku Niej.

CZWARTEK.

P. Jezus w Przenajśw. Sakramencie jest dobrym Pasterzem.

Jam jest Pasterz dobry. — Jan 10, 14.

Dobry pasterz jest obowiązany prowadzić swe owieczki, paść je, strzec od wilków drapieżnych. P. Jezus, spełniwszy to potrójne zadanie za swego ziemskiego życia, w dalszym ciągu teraz je spełnia w Przenajśw. Sakramencie. Tam prowadzi On nas przez swe przykłady, broni od nieprzyjaciół, grożących naszemu zbawieniu, karmi nas swym niepokalanym ciałem. Jeśli więc chcemy mieć pożytek dla duszy, nie traćmy nigdy z oczu naszego ukochanego Pasterza; często Go nawiedzajmy i pamiętajmy, że będąc blisko Niego, otrzymujemy łaski szczególniejsze.

PIĄTEK.

Czwarte słowo P. Jezusa na krzyżu.

A około dziewiątej godziny zawołał Jezus głosem wielkim: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?

Zasłużyliśmy, abyśmy za karę za nasze grzechy zostali przez Boga opuszczeni. P. Jezus, aby uchronić nas od takiego nieszczęścia, przyjął na się karę nam należną — opuszczenie przez Ojca i śmierć pozbawioną wszelkiej pociechy. Dziękujmy więc dobroci Bożej; jeśli zaś dusza nasza pogrążona jest w opuszczeniu, złączmy je z opuszczeniem umierającego Jezusa, przypomnijmy sobie, iż zasłużyliśmy na piekło i mówmy: Panie, niech się dzieje najśw. wola Twoja!

SOBOTA

Jak wielkie jest miłosierdzie Najśw. Panny.

Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy mnie pragniecie i najedzcie się owoców moich. — Ekl. 24, 26.

Najśw. Panna, póki żyła na tej ziemi, nie mogła patrzeć na potrzeby kogokolwiek, żeby mu nie dopomóc. Lecz o ile miłosierniejszą jest teraz, będąc w niebie, lepiej bowiem poznaje naszą nędzę i kocha nas sercem macierzyńskim.

Nie zaniedbujmy więc uciekać się do tej dobrej Matki we wszystkich naszych potrzebach i złóżmy w Niej całą naszą nadzieję. Zaprzestańmy jednak zasmucać Jej Serce naszą oziębłością, naszymi grzechami.

św. Alfons Maria de Liguori

Rozmyślania na …

XIX. NIEDZIELĘ PO ZIELONYCH ŚWIĄTKACH.

Przypowieść o godach weselnych i Kościół Katolicki.

Podobne się stało królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który sprawił gody małżeńskie synowi swemu. — Mat. 22, 2.

Gody, o których mówi Ewangelia, są figurą nauki katolickiej, Sakramentów św. i obfitości łask Bożych. Jako dzieci Kościoła św., jesteśmy na te gody zaproszeni, toteż dziękujmy zawsze P. Jezusowi za tak wielką łaskę, jakiej nam udzielił, choć jej nie użyczył tylu innym. Starajmy się jednak pilnie, abyśmy byli przyodziani szatą godową, tj. łaską poświęcającą; w przeciwnym bowiem razie, prędzej czy później, zostaniemy wrzuceni w ciemności zewnętrzne, tj. do piekła. Iluż chrześcijan za to się potępia, że ich wierze nie odpowiadają czyny.

PONIEDZIAŁEK.

O miłowaniu samotności.

Zawiodę ją na puszczę i będę mówił do serca jej. — Oz. 2, 14.

Wśród zamieszania światowego P. Bóg zwykle nie udziela natchnień, wiedząc, że i tak nie byłby usłyszany. Toteż, gdy chce jaką duszę wznieść do wysokiego stopnia doskonałości, prowadzi ją na miejsce samotne, dalekie od towarzystwa stworzeń, i tam przemawia do jej serca, oświeca ją i zapala miłością Bożą. Jeśli i my również chcemy posłuchać głosu P. Boga, kochajmy samotność i starajmy się o nią, o ile to możliwe, aby sam na sam obcować z P. Bogiem.

WTOREK.

Życie obecne jest podróżą do wieczności.

Nie mamy tu miasta trwającego, ale przyszłego szukamy. — Żyd. 13, 14.

Nawet poganie, widząc tylu bezbożnych w pomyślności, a tak wielu sprawiedliwych w przeciwnościach, już rozumem nieoświeconym łaską Bożą pojmowali, iż ziemia nie jest naszą ojczyzną, lecz jedynie miejscem przejściowym, miejscem zbierania zasług. Jakież więc byłoby wielkie nasze szaleństwo, gdybyśmy, będąc chrześcijanami i wierząc w to, jako w prawdę wiary, przywiązywali swe serce do dóbr tego świata, który musimy niebawem opuścić, a nie myśleli o tym, by przez dobre uczynki zbudować sobie piękny dom w życiu przyszłym, gdzie będziemy musieli pozostać przez całą wieczność!

ŚRODA.

Dusza wstępuje do nieba.

Weseliłem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pańskiego, — Ps. 121, 1.

Wyobraźmy sobie chwilę, w której dusza wstępuje do nieba. Jakaż radość ogarnie ją w chwili, gdy w tej błogosławionej ojczyźnie ujrzy swych krewnych i przyjaciół, Aniołów i Świętych, gdy będzie mogła ucałować nogi Matki Najśw., gdy P. Jezus ją do siebie przygarnie, a Bóg Ojciec pobłogosławi. Jest prawdą wiary, iż tej pociechy zaznamy, jeśli będziemy żyć dobrze, przynajmniej przez resztę dni swoich. O najsłodsza nadziejo! ty zawsze winnaś być naszym umocnieniem wśród najboleśniejszych przeciwności.

CZWARTEK.

P. Jezus w Przenajśw. Sakramencie jest wzorem cnót.

A ci, co zbliżają się do nóg jego, dostąpią jego nauki. — Deut. 33, 3.

Abyśmy się zbawili, jest rzeczą konieczną, by w dniu zdania przez nas rachunku nasze życie było podobnym do życia P. Jezusa. Starajmy się więc naśladować jasne przykłady cnót, jakie On nam nieustannie daje w Przenajśw. Sakramencie, a są nimi: Jego głęboka pokora, niezmienna łagodność, gotowe posłuszeństwo, a nade wszystko nieznużona cierpliwość; przyjmujmy chętnie krzyże, zsyłane nam przez Boga. Na uzupełnienie naszych braków, ofiarujmy często Bogu, szczególniej podczas Mszy Św., zasługi Boskiego Odkupiciela.

PIĄTEK.

Cnoty dobrego łotra i drugie słowo P. Jezusa na krzyżu.

Zaprawdę mówię tobie: Dziś ze mną będziesz w raju. — Łuk. 23, 43.

Ojcowie święci twierdzą, iż dobry łotr, uznając w Jezusie ukrzyżowanym swego prawdziwego Boga, wyznając Go za takiego przed Jego nieprzyjaciółmi i polecając się Jemu, dał dowód cnót najwznioślejszych. Toteż P. Jezus obiecał Mu, że jeszcze tegoż dnia zazna szczęścia raju. P. Jezus się nie zmienił i, jeśli na nieszczęście naśladowaliśmy łotra w jego przewinieniach, naśladujmy go w szczerym powrocie do Boga, a jego los i naszym stanie się udziałem.

SOBOTA.

Trzecie słowo P. Jezusa na krzyżu.

Rzekł matce swojej: Niewiasto, oto syn twój. Potem rzekł uczniowi: Oto Matka twoja. — Jan 19, 26.

Rozważmy, jak umierający Jezus zwrócił się do swej Matki, stojącej u stóp krzyża, i wskazując Jej swego ukochanego ucznia, rzekł do Niej: „Niewiasto, oto syn twój”. A następnie powiedział do św. Jana: „Oto Matka twoja”. Tymi słowy Zbawiciel ogłosił Najśw. Pannę za Matkę wszystkich chrześcijan, a nas za Jej dzieci. Złóżmy więc w Najśw. Dziewicy całą swą ufność i we wszystkich potrzebach do Niej się uciekajmy. Dołóżmy również wszelkich starań, abyśmy przez swe czyny stali się godni Jej miłości.

św. Alfons Maria de Liguori

Osiem ust

Pewien samorodny badacz chińskiego twierdzi, że w ideograficznych znakach pisma zachowała się pamięć wydarzeń biblijnych. I tak przykładowo zapis graficzny słowa statek składa się z trzech elementów oznaczających „łódź”, „osiem” i „usta”. Ma to nawiązywać do Arki Noego, na której było „osiem ust”, czyli osób.

Trudno mi wyrokować, czy klasyfikatorem do liczenia ludzi były usta. I jak się liczy zwierzęta, czy przez łapy, skrzydła, uszy? W każdym razie licząca blisko 4 tysiące lat cywilizacja chińska, niewątpliwie mogła zachować pamięć o potopie.

Jakby na przekór tradycji, chińscy urzędnicy wymusili na jednej z największych denominacji protestanckich w Chinach usunięcie ze ścian ich zborów tablic z dziesięciorgiem przykazań. Dekalog zostanie zastąpiony wypowiedziami z ust prezydenta Xi Jinpinga. Władze nie posunęły się dalej i, na razie, statek pisze się tak, jak się pisało – osiem ust na łodzi.

Maksymilian Zamm

Statek, czyli (na razie) „osiem ust”