Nauczyciele pożądliwości?

Jeszcze do niedawna Kościół głosił niezmienność i stałość Słowa Bożego. Niebo i ziemia przeminą, lecz Twoje Słowa nie przeminą. Takie stanowisko Watykanu wydaje się przeszłością.

Na oficjalnej stronie VaticanNews znajdujemy tekst, który mówi, że między tym, czego wcześniej nauczano, a głoszeniem współczesnym jest sprzeczność. Tytuł zamieszczony nad tekstem wyjaśnia – Rozwój doktryny to lud, który idzie razem.

Zatem to nie objawienie Boże i orzeczenia soborów, ale demokratyczne mniemania ludu wyznaczają współczesną doktrynę. Ustanowiony dogmat nie jest już prawdą obiektywną, lecz może się zmieniać ze względu na potrzeby ludzkich słabości. Natomiast Pismo św. przestrzega: nauczycieli dobrali sobie według swoich pożądliwości.

Maksymilian Zamm

Rozmyślania na …

… dni od 25 grudnia do 6 stycznia

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA P. JEZUSA.

I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni… i porodziła Syna swojego pierworodnego. — Łuk. 2, 6.

Wyobraźmy sobie, iż widzimy w grocie Betlejemskiej już narodzone Dziecię Jezus i słyszymy Aniołów, którzy śpiewem głoszą chwałę Bożą i pokój ludziom dobrej woli. Jakież uczucia wówczas przenikały Serce N. P. Maryi na widok, iż Słowo Boże stało się Jej synem. Z jakąż pobożnością i czułością św. Józef przyciskał do serca Najśw. Dziecię. Do uczuć tych świętych Osób dołączmy też swe uczucia.

UROCZYSTOŚĆ ŚW. SZCZEPANA.

I obrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha św. — Dz. Ap. 6, 5.

Oto piękna pochwała, jaką Pismo św. daje cnocie św. Szczepana. — Nazywa go pełnym wiary, pełnym łask, mocy, jednym słowem pełnym Ducha św. Podziwiajmy pierwszego Męczennika i naśladujmy jego wzniosłe cnoty.

UROCZYSTOŚĆ ŚW. JANA EWANGELISTY.

Uczeń on, którego miłował Jezus. — Jan 21, 7.

PRZYGOTOWANIE. – Zastanówmy się nad oznakami szczególnej miłości, jaką P. Jezus okazywał św. Janowi. Powołał go jako jednego z pierwszych na Apostoła, uczynił go swym powiernikiem, pozwolił mu podczas ostatniej wieczerzy spocząć na swych piersiach, a wreszcie na Kalwarii oddał mu to, co miał najdroższego — Matkę swoją — ogłosił go w swym zastępstwie za syna Najśw. P. Maryi. I nam P. Bóg dał wiele dowodów swej ku nam miłości. Jakże odwzajemniliśmy się za nią, a jak Jan za nią się odwzajemnił? Co za różnica!

UROCZYSTOŚĆ MŁODZIANKÓW.

Herod… pobił wszystkie dzieci, które były w Betlejem i po wszystkich granicach jego. — Mat. 2, 16.

P. Bóg jest mądrością nieskończoną — umie ze zła dobro wyprowadzić; niejednokrotnie to jest dla nas szczególniejszą łaską, co uważamy za nieszczęście. Kto wie, może owe dziatki, które dziś czcimy na ołtarzach i które stanowiły orszak Dzieciątka Jezus, gdyby Herod życia ich nie pozbawił, wołałyby w chwili męki P. Jezusa: Niech będzie ukrzyżowany! Ileż z nich może zgubiłoby się na wieki!

DZIEŃ 29 GRUDNIA.

Radość, jaką narodzenie P. Jezusa światu sprawiło.

Opowiadam wam wesele wielkie, które będzie wszystkiemu ludowi: iż się wam dziś narodził Zbawiciel. — Łuk. 2, 10-11.

PRZYGOTOWANIE — Jakaż radość w państwie, gdy królowi syn jego pierworodny się narodzi. O ileż więcej cieszyć się winniśmy, widząc, iż się narodził Syn Boży, że zstąpił z nieba, aby nas nawiedzić. Niejeden chciałby wziąć w swe ramiona Dziecię Jezus, lecz ożywmy w sobie wiarę i pomyślmy, że przyjmując Komunię św., nie tylko P. Jezusa bierzemy w swe ramiona, lecz przyjmujemy do serca to samo Boże Dziecię, które w żłóbku Betlejemskim było złożone.

DZIEŃ 30. GRUDNIA.

P. Jezus już od swego narodzenia wiódł życie w cierpieniach.

Ustało w boleści me życie i lata moje we wzdychaniu. — Ps. 30,11.

Życie P. Jezusa było ustawicznym cierpieniem i to podwójnym; miał zawsze przed oczyma wszystkie boleści, jakie Go czekały aż do śmierci. szczególniejj jednak trapiła Go myśl o naszych grzechach i naszej niewdzięczności za tak wielką miłość, jaką nam okazał. — A więc, mój Jezu, z powodu moich grzechów cierpiałeś przez całe życie!

OSTATNI DZIEŃ ROKU.

Trzeba korzystać z czasu.

Oto krótkie lata mijają, a ja idę ścieżką, którą nie wrócę. — Hiob. 16, 23.

Słusznie Duch św. nas przestrzega, abyśmy korzystali z czasu, jest on bowiem nie tylko bardzo cenny, lecz też bardzo krótki. Jakże minęło szybko dwanaście miesięcy roku, który dziś dobiega kresu. Powiedz mi, mój bracie, jak dotąd czas wyzyskałeś?

DZIEŃ 1 STYCZNIA.

Obrzezanie P. Jezusa i Sakrament Chrztu św.

A gdy się spełniło ośm dni, iżby obrzezano dzieciątko. — Łuk. 2, 21.

Ceremonia obrzezania była figurą Sakramentu Chrztu św. Stąd możemy sobie wyobrazić, iż P. Jezus w czasie tej ceremonii myślał o każdym z nas i składając w ofierze Bogu Ojcu pierwociny krwi swojej, już wówczas rozpoczął wysługiwać nam łaskę odrodzenia się w świętym źródle. O jakiż to dar niezmierny — Chrzest św.! Jak wywdzięczyliśmy się za tę łaskę? Czy zachowaliśmy nieskalaną białą szatę niewinności?

DZIEŃ 2 STYCZNIA.

Dlaczego Syn Boży zechciał przyjść na świat jako dziecię?

Maluczki narodził się nam i Syn nam jest dany. — Iz. 9, 6.

Wiele było powodów, dlaczego Syn Boży zechciał przyjść na świat jako dziecię. Najpierw chciał przez to okazać swą chęć udzielania nam dóbr swoich i łatwości, z jaką nam ich użycza. Pragnął po wtóre, abyśmy się wyzbyli względem Niego wszelkiej bojaźni. Przede wszystkim zaś dlatego narodził się jako dziecię, byśmy Go kochali nie tylko miłością uszanowania, lecz też miłością serdeczną. Kochajmy Go więc całym sercem, zbliżajmy się do Niego z ufnością i prośmy o wszelkie dobra.

DZIEŃ 3 STYCZNIA.

P. Jezus owinięty w pieluszki.

Uwinęła go w pieluszki. — Łuk. 2, 7.

Wyobraźmy sobie, iż widzimy, jak N. Maryja Panna bierze ze czcią swego Boskiego Syna, cześć Mu oddaje, całuje Go, a następnie owija w pieluszki. Najśw. Dziecię poddaje się temu posłusznie, a czując iż pieluszki Je krępują, myśli o owych sznurach, którymi kiedyś będzie związane w ogrodzie Oliwnym. Jeśli P. Bóg dal się skrępować pieluszkami z miłości ku nam, czyż nie słuszna, abyśmy dali się skrępować więzami miłości ku Niemu i oderwali się od wszelkich przywiązań ziemskich?

DZIEŃ 4 STYCZNIA.

Jezus śpi.

Ja śpię, ale serce me czuwa. — Pieśń 5, 2.

Sen P. Jezusa bardzo się różnił od snu innych dziatek; choć spało ciało Zbawiciela, czuwała Jego dusza, złączona ze Słowem Bożym; już wtedy P. Jezus myślał o cierpieniach, jakie miał później ponosić z miłości ku nam. Prośmy Najśw. Dziecię, aby przez zasługi swego błogosławionego snu ustrzegło nas od śmiertelnego snu grzeszników i zesłało nam sen sprawiedliwych, przez który dusza zapomina o wszystkich sprawach ziemskich.

DZIEŃ 5 STYCZNIA.

  1. Jak szczęśliwy, kto urodził się po dokonanym Odkupieniu z rodziców katolickich.

Gdy przyszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swego…. aby tych, którzy pod zakonem byli, wykupił. — Gal. 4, 4.

Jakże powinniśmy dziękować P. Bogu, iż narodziliśmy się po już dokonanym dziele Odkupienia ludzkości! Słowo: „wypełnienie czasów” oznacza szczęście — pełnię łask, jakie przez przyjście P. Jezusa dostały się nam w udziale. Jakże bylibyśmy nieszczęśliwi, gdybyśmy obciążeni tylu grzechami, żyli przed przyjściem P. Jezusa!

UROCZYSTOŚĆ NAJŚW. IMIENIA JEZUS.

Nazwane jest imię jego Jezus, które bryło nazwane od Anioła pierwej, niźli się w żywocie poczęło. — Łuk. 2, 21.

PRZYGOTOWANIE. – Duch św. imię Jezus porównuje z oliwą, a to dlatego, iż jako oliwa daje światło, stanowi pokarm i lekarstwo, tak też i imię Jezus jest światłem dla umysłu, pokarmem dla serca, lekarstwem dla duszy. Będziemy szczęśliwi, jeśli je zawsze z wielkim nabożeństwem będziemy wymawiać, jeżeli je wraz z imionami Maryi i Józefa często będziemy mieli na ustach, szczególniejj w czasie pokus! Czy zginął, kto w pokusie wzywał tych najśw. imion?

UROCZYSTOŚĆ TRZECH KRÓLI.

Widzieliśmy gwiazdę jego na wschód słońca i przyjechaliśmy pokłonić się jemu. — Mat 2, 2.

Zaledwie P. Jezus się narodził, zaraz chciał rozpocząć dzieło Odkupienia; za pośrednictwem gwiazdy wezwał Mędrców, a w nich nas wszystkich, do oddania Mu hołdu. Święci Królowie zaraz wyruszają w drogę, wchodzą do stajenki, oddają cześć Najśw. Dziecięciu i składają Mu mistyczne dary. I my wraz z nimi hołd Mu złóżmy i przez ręce Maryi ofiarujmy Boskiej Dziecinie serca skruszone i kochające.

św. Alfons Maria de Liguori

Rozmyślania na …

… NOWENNĘ DO BOŻEGO NARODZENIA.

PIERWSZY DZIEŃ NOWENNY.
(16. grudnia).

Dziecię Jezus zobowiązuje się nas odkupić.

Dałem Cię na światłość narodów, abyś był zbawieniem moim aż do krańców ziemi. — Iz. 49, 6.

PRZYGOTOWANIE. — Wielu chrześcijan zwykło w tym czasie urządzać żłóbek, aby sobie przedstawić narodzenie P. Jezusa, niewielu jednak myśli o tym, by serce swe przez miłość przygotować na przyjęcie Boskiego Dziecięcia. Do tych niewielu i my powinniśmy należeć. Toteż od pierwszego dnia tej nowenny rozważajmy miłość, jaką P. Jezus nam okazał, ofiarując się już w chwili swego poczęcia zadośćuczynić za nas sprawiedliwości Bożej.

DRUGI DZIEŃ NOWENNY.
(17 grudnia).

Cierpienia Serca P. Jezusa w pierwszych chwilach Jego istnienia.

Nie chciałeś ofiary i obiaty, aleś mi ciało sposobił. — Żyd, 10, 5.

PRZYGOTOWANIE. — Wszystkie cierpienia, jakie P. Jezus miał ponieść, stały Mu przed oczyma już od pierwszych chwil Jego istnienia. Ożywiony miłością ku nam, już wtedy zgodził się: na nie. Serce Dziecięcia Jezus, które z miłości ku nam tak chętnie ofiarowało się na cierpienia, zobowiązuje nas do również ochotnego znoszenia przeciwności z miłości ku Niemu.

TRZECI DZIEŃ NOWENNY.
(18 grudnia).

Oczekiwanie narodzenia P. Jezusa.

Czekaliśmy nań i zbawił nas. — Iz. 25, 9.

PRZYGOTOWANIE. — Najśw. Dziewica przy zbliżaniu narodzenia się Syna Bożego takimi uczuciami miłości była przejęta, iż w porównaniu z nimi wszelkie najgorętsze nawet akty Patriarchów i Proroków zimnymi nazwać by można. — Chwili swego narodzenia P. Jezus nie chciał przyśpieszyć, lecz dostosował się do praw natury, obowiązujących inne dziatki. Przygotowując się w zaciszu do przyjścia na świat, chciał nas skupienia nauczyć. Jakżeż wzniosła to dla nas nauka, byleśmy umieli z niej korzystać!

„O Adonai… veni ad redimendum nos in brachio exteuto.”1 Boże, najpotężniejszy opiekunie i wierny kierowniku swego ludu, przyjdź odkupić rodzaj ludzki najwyższą swoją mocą! Przybądź, by nas wyzwolić z nędz naszych i pokonać wszech-mocnym swym ramieniem potęgę ciemności, które rozciągnęły nad nami swe panowanie i tyle dusz zgubiły. — A Ty, Ojcze Przedwieczny, coś, jak to Anioł zwiastował, zechciał, aby Słowo Boże przyjęło ciało w łonie Najśw. Dziewicy, użycz nam łaski, byśmy, czcząc Ją, jako prawdziwą Matkę Boga, mogli za Jej orędownictwem dostąpić Twej pomocy”. Spraw to z miłości ku Jezusowi.

CZWARTY DZIEŃ NOWENNY.
(19 grudnia).

P. Jezus cierpiał przez całe życie.

Ból mój zawsze jest przed mym obliczem — Ps. 37, 18.

PRZYGOTOWANIE. — Od chwili, kiedy została stworzona dusza P. Jezusa i połączyła się z Jego ciałem, stał przed oczyma Zbawiciela straszliwy obraz cierpień, jakie miał ponieść dla zbawienia ludzkiego. Toteż ów śmiertelny smutek, jaki ogarnął P. Jezusa w ogrodzie Oliwnym, Zbawiciel z miłości ku nam cierpiał już od pierwszych chwil swego życia. A my jakże się odpłaciliśmy za tak wielką miłość? — Może chłodem, niewdzięcznością.

PIĄTY DZIEŃ NOWENNY.
(20 grudnia).

Dziecię Jezus ofiaruje się za nas sprawiedliwości Bożej.

Ofiarowan jest, iż sam chciał. — Iz. 53, 7.

PRZYGOTOWANIE. — Ofiary składane P. Bogu przez tyle wieków nie mogły wystarczać do zbawienia człowieka. Toteż Słowo Boże, zaledwie dokonało się dzieło Wcielenia, złożyło z siebie ofiarę sprawiedliwości Bożej i przyjęło za nas śmierć z całym szeregiem cierpień, jakie miały jej towarzyszyć. Rozmyślajmy o tej nieogarnionej dobroci.

SZÓSTY DZIEŃ NOWENNY.
(21 grudnia).

Cierpienia Dzieciątka Jezus na widok niewdzięczności ludzkiej.

Przyszedł do własności, a swoi Go nie przyjęli. — Jan 1. 11.

PRZYGOTOWANIE. — Niewdzięczność nawet ludziom się nie podoba. Jakże więc dopiero musiało cierpieć Dziecię Jezus, wiedząc o tym, iż za Jego dobrodziejstwa świat Mu się odpłaci zniewagami, zelżywością, katuszami! Zbadajmy co do tego swe sumienie.

SIÓDMY DZIEŃ NOWENNY.
(22 grudnia).

Św. Józef i Najśw. Dziewica w drodze do Betlejem.

Szedł też i Józef…, aby był popisany z Maryją poślubioną sobie małżonką. — Łuk. 2, 4.

PRZYGOTOWANIE. — Skoro Bóg postanowił, iż Syn Jego narodzi się w największym ubóstwie, w warunkach najprzykrzejszych, w stajence, natchnął cesarza, iż nakazał ogólny spis ludności. Skoro św. Józef o tym się dowiedział, począł się wahać, czy ma wziąć ze sobą w drogę N. P. Maryję, czy też Ją pozostawić, lecz Najśw. Dziewica uspokoiła go i wraz z nim wyruszyła w drogę. — Idźmy wraz z tymi świętymi Wędrowcami drogą, która do wieczności nas wiedzie.

ÓSMY DZIEŃ NOWENNY.
(23 grudnia.)

Józef i Maryja nie znajdują schronienia w Betlejem.

Przyszedł do własności, a swoi Go nie przyjęli. — Jan 1, 11.

PRZYGOTOWANIE. – Miasto Betlejem, które Dziecięcia Jezus przyjąć nie chciało, jest obrazem tych serc niewdzięcznych, co dają przytułek nędznym stworzeniom, a Bogu dać go nie chcą. — Zastanówmy się nad tym, co Najśw. Panna powiedziała pewnej pobożnej duszy: P. Bóg zrządził, iż ani dla mnie, ani dla mego Syna nie było mieszkania między ludźmi, aby dusze, kochające P. Jezusa, siebie ofiarowały Mu na schronienie.

DZIEWIĄTY DZIEŃ NOWENNY.
(24 grudnia.)

Grota Betlejemska.

Położyła w żłobie, iż miejsca im nie było w gospodzie. — Łuk. 2, 7.

PRZYGOTOWANIE. — Co musieli mówić Aniołowie, widząc, iż Matka Boża wstępuje do groty Betlejemskiej, aby tam powić Syna Bożego? Synowie królów przychodzą na świat w komnatach ozdobionych złotem, a oto na narodzenie Króla niebios przygotowana zimna stajenka, ubogie pieluszki dla okrycia, nieco siana na posłanie, nędzny żłóbek na kolebkę. O niewdzięczności ludzka! Jakże to zawstydza naszą pychę, która zawsze szuka wygody i zaszczytów.

1 Antyf. z nieszporów dzisiejszych.

św. Alfons Maria de Liguori

Nienawiść świąteczna

Kolejny raz, przed świętami Bożego Narodzenia, w marketach, a i mniejszych sklepach gra muzyka i handeł się kłęci. Płyną z głośników religijnie obojętne różne „dżingel bells`y”, aż do znudzenia. Również w okresie adwentu starówki różnych miast ozdabiają się światełkami, jakoś w niezgodzie z tradycją katolicką . Są to takie typowe, zimowe dekoracje – jak to określają przechodnie.

Wydaje się, że ocena ta jest prawidłowa. Nie są to bowiem dekoracje katolickie, ani adwentowe, a jedynie zimowa iluminacja. Więcej, sporo elementów nawiązuje do Chanuki, a na amerykańskiej ambasadzie w Warszawie wprost pojawia się menora.

Niepostrzeżenie władzom państwowym i miejskim udało się podmienić święta katolickie, na uroczystości talmudyczne. Głównymi obchodami religijnymi w Sejmie i Senacie pozostają, po raz kolejny, świece szabasowe. Natomiast katolicki opłatek wzbudza kontrowersje, a nawet i podejrzenie o nienawiść rasową i wyznaniową.

Maksymilian Zamm

Rozmyślania na …

… Trzecią Niedzielę Adwentu.

Niedziela.

Świadectwo Jana i skromność chrześcijanina.

Jam głos wołającego na puszczy: Prostujcie drogę Pańską, jako powiedział Izajasz prorok. — Jan 1, 23.

PRZYGOTOWANIA. — Idąc za przykładem św. Jana Chrzciciela, gdy mówimy o sobie i naszych sprawach, zawsze starajmy się poniżyć — nie wynośmy się nad innych. Przez poniżenie się nikt nie straci, lecz kto choć nieco ponad rzeczywistość chce się wywyższyć, bardzo przez to może sobie zaszkodzić. Wszyscy wiedzą, iż chwała z ust własnych nie przynosi zaszczytu, lecz hańbę.

PONIEDZIAŁEK1

Dziecię Jezus przyjmuje na się ciężar wszystkich grzechów ludzkich.

Usprawiedliwi on sprawiedliwy sługa mój wielu, a nieprawości ich on poniesie. — Iz. 53, 11.

PRZYGOTOWANIE. — P. Jezus nie tylko przyjął postać grzesznika, lecz obciążył się również wszystkimi grzechami ludzkimi, aby zadośćuczynić za nie, jakby za swoje własne. — Już od pierwszej chwili swego wcielenia widział poszczególne grzechy każdego z nas i ten widok większą boleścią napełniał Jego duszę, niż ukrzyżowanie i śmierć zadały katuszy Jego ciału. — A my, jak żeśmy się wywdzięczyli za miłość, jaką nam okazał ten Boski Zbawiciel?

WTOREK.

W piekle wieczne cierpienia.

Będą męczeni we dnie i w nocy na wieki wieków. — Obj. 20, 10.

PRZYGOTOWANIE. — Rozważmy, iż piekło jest najstraszliwszym więzieniem, gdzie potępieni znoszą, męki wszelakie i to przez całą wieczność. Piekło i dla nas goreje; dostaniemy się doń, jeśli nie będziemy służyli P. Bogu, jeżeli grzechami obrażać Go będziemy. Iluż z tych, co, jak my dzisiaj, rozmyślali o tym więzieniu, obecnie w nim pozostaje, by gorzeć tam na zawsze.

ŚRODA.

Jezus — źródłem łask.

Będziecie czerpać wody z radością ze zdrojów Zbawicielowych – Iz. 12, 3.

Zastanówmy się nad tym, iż P. Jezus jest dla nas poczwórnym źródłem łask.
– Jest źródłem miłosierdzia, w którym możemy obmyć plamy dusz naszych;
– źródłem pokoju, który nam daje zupełne zadowolenie;
– jest źródłem pobożności, czyni nas bowiem posłusznymi na natchnienia Boże; a wreszcie jest źródłem miłości, która nas zapala ogniem miłości Bożej.
Zbliżajmy się więc z ufnością do tego źródła; śpieszmy często, aby ugasić pragnienie w jego niewyczerpanych wodach.

CZWARTEK.

P. Jezus cierpiał przez całe życie.

Jam ci jest ubogi i w pracach od młodości mojej. — Ps. 81, 16.

PRZYGOTOWANIE. — Nikt tak nigdy nie kochał P. Boga i swej duszy, jak P. Jezus miłuje Ojca i duszo nasze. Od pierwszej chwili swego istnienia widział On każdy grzech poszczególny, a wiedząc, jak grzech znieważa Ojca niebieskiego i jaką szkodę nam przynosi, przez całe życie cierpiał najsroższe męczeństwo. Jeśli jednak P. Jezus tak cierpiał nie za swoje grzechy, o ile słuszniej cierpienia nam się należą, bośmy na nie przez grzechy zasłużyli.

1 Jeżeli ten dzień przypada 16 grudnia można przeczytać pierwsze rozmyślanie z Nowenny do Bożego Narodzenia. Nowennę zamieszczamy w kolejnym wpisie Rozmyślań.

św. Alfons Maria de Liguori

Rozwój propaguchy

Dla starożytnych oczywista była prawda, że nic nie powstaje z niczego . In nihilo nihil fit. Nadto, oczywistością było dla nich, iż każda rzecz z upływem czasu niszczeje.

Wiek XIX rozpropagował poglądy dokładnie odwrotne, czyli tzw. „teorię ewolucji”. Zateizowany świat przyjął tę nowinkę entuzjastycznie szeroko promując koncepcję materii, która sama się zorganizowała w skomplikowane struktury i w końcu ożyła. Więcej, do ewolucjonizmu zaczęto naginać różne inne dyscypliny, nawet odległe od biologii, jak choćby językoznawstwo.

I w rzeczy samej, język się obecnie zmienia w przyspieszonym tempie. Mamy więc „małżeństwo” na określenie pederastów, „partnerkę” na określenie konkubiny, „antysemityzm” jakoby przeciwko semitom, czy „paluszki” rybne, choć ryby paluszków nie mają… Wielki wkład w ewolucję języka wniósł socjalistyczny propagandysta, J. Goebels, który sformułował zasadę „kłamstwo wielokrotnie powtarzane, staje się prawdą”.

Maksymilian Zamm

Rozmyślania na …

… Drugą Niedzielę Adwentu

NIEDZIELA.

Uwięzienie św. Jana i pożytek utrapień.

A Jan usłyszawszy w więzieniu dzieła Chrystusowe. — Mat. 11, 2.

PRZYGOTOWANIE. Utrapienia bardzo wiele przynoszą nam korzyści i P. Bóg nam je zsyła, aby wzbogacić nas tym większymi łaskami. Tego doświadczył św. Jan, który będąc w więzieniu, dowiedział się o czynach P. Jezusa i zasłużył sobie na najwyższe odeń pochwały. Jeśli więc jakie strapienie nam dolega, nie skarżmy się, lecz obejmijmy nasz krzyż z poddaniem, z wdzięcznością za łaski.

PONIEDZIAŁEK.

P. Bóg posyła Syna swego na śmierć, aby nam życie zapewnić.

Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdziu, dla zbytniej miłości swojej, którą nas umiłował i gdyśmy byli umarłymi przez grzechy, ożywił nas społem w Chrystusie. – Ef. 2, 4.

PRZYGOTOWANIE — My biedni grzesznicy z powodu win naszych byliśmy już wszyscy umarli, skazani na piekło. P. Bóg, nieskończenie miłując dusze nasze, postanowił nam życie przywrócić i w tym celu posłał swego jednorodzonego Syna, by śmierć za nas poniósł. — Bóg, który spełnił tak wielki akt litości, zasługuje na naszą miłość.

WTOREK.

Obraz człowieka zmarłego.

Gdy odwrócisz oblicze zatrwożą się… i w proch się swój obrócą. — Ps. 103, 29.

PRZYGOTOWANIE. — Wyobraź sobie, iż widzisz kogoś, kto umarł przed chwilą. Głowa opadła na piersi, włosy w nieładzie, oczy zapadłe, policzki wychudłe, twarz sina, język i wargi sczerniałe, ciało zimne, bezwładne. Iluż to na widok trupa krewnego lub przyjaciela zmieniło życie i porzuciło świat!

ŚRODA.

Miłość, jaką Syn Boży nam okazał w dziele Odkupienia.

Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie za nas. — Ef. 5, 2.

PRZYGOTOWANIE. Zbawienie lub potępienie wszystkich ludzi nie pomnożyłoby ani też zmniejszyło szczęścia Syna Bożego, który sam w sobie jest najszczęśliwszy. Pomimo to jednak, stawszy się człowiekiem, tyle za nas wycierpiał, iż gdyby Jego szczęście od naszego zależało, nie mógłby już więcej wycierpieć i więcej dla nas uczynić. Jakżeż więc powinniśmy kochać P. Jezusa! Jakże wielką winniśmy mieć nadzieję, iż dzięki Jego zasługom otrzymamy wszystkie łaski, jakich pragniemy!

CZWARTEK.

P. Jezus już w łonie Matki był mężem boleści.

Męża boleści i znającego niemoc. — Iz. 53, 3.

PRZYGOTOWANIE. — Pierwszy człowiek Adam cieszył się przez pewien czas rajskim szczęściem, drugi jednak Adam, Jezus Chrystus, przez całe życie nie miał chwili, która by nie była pełna udręki i męczarni. Od pierwszej bowiem chwili Jego istnienia zadawał Mu katusze widok mąk i zniewag, jakie w przyszłości Go czekały; szczególniej zaś trapiła Go świadomość, iż ludzie niewdzięcznością Mu odpłacą. Niestety! podówczas i za nas cierpiało to Serce najukochańsze.

PIĄTEK.

W krzyżu nasze zbawienie.

Drzewem żywota jest tym, którzy się jej chwycili i błogosławiony, który ją otrzyma. — Przyp. 3, 18.

PRZYGOTOWANIE. — Jeśli chcemy się zbawić, musimy sobie postanowić, nieść cierpliwie krzyż, jaki Bóg nam zsyła, i umrzeć na nim z miłości ku P. Jezusowi, jak On umarł z miłości ku nam. Takie postanowienie jest również środkiem do znalezienia pokoju w cierpieniach. Wzbranianie się niesienia krzyża zwykle powiększa jeszcze jego ciężar i przeciwnie objęcie go i niesienie cierpliwe czyni go lżejszym i radością napełnia.

SOBOTA.

Najśw. Panna wzorem cierpliwości.

Cierpliwość wam jest potrzebna, abyście czyniąc wolę Bożą, odnieśli obietnicę. — Żyd. 10, 36.

PRZYGOTOWANIE. — P. Bóg dał nam Najśw. Dziewicę jako wzór cnót wszelkich, szczególniej zaś jako wzór cierpliwości. Ona bowiem, jak róża, wzrastała i żyła wśród cierni przeróżnych utrapień. Jeśli więc chcemy stać się dziećmi tej Matki, powinniśmy starać się Ją naśladować, przyjmując z poddaniem wszystkie krzyże.

św. Alfons Maria de Liguori

Bajerze – grudzień 2019

Początek grudnia – rozkład nabożeństw w Kaplicy pw. Chrystusa Króla w Bajerzu:

Pierwszy Piątek Miesiąca, 6 grudnia 2019:
– o godz. 18:00 Godzina Święta (adoracja Najświętszego Sakramentu),
– o godz. 19:00 Msza św.

W Pierwszą Sobotę Miesiąca, 7 grudnia 2019:
– o godz. 18:00 wystawienie Najświętszego Sakramentu,
– o godz. 19:00 Msza św.

W niedzielę, 8 grudnia 2019, w święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, Msze św. o godz. 9:00 i 11:00.

Francisco de Zurbarán (1598-1664), Niepokalane Poczęcie: wiki

Rozmyślania na …

… Pierwszą Niedzielę Adwentu

Zuchwalstwo grzesznika i dzień sądu.

A tedy ujrzą Syna człowieczego przychodzącego w obłoku z mocą wielką i z majestatem. — Łuk. 21, 27.

PRZYGOTOWANIE. Nikt na świecie, jeśli się nad tym zastanowimy, nie jest obecnie tak wzgardzony, jak Jezus Chrystus. Lecz Pan wyznaczył dzień, kiedy przyjdzie z wielką potęgą i majestatem, aby otrzymać zadośćuczynienie. Abyśmy w onym dniu nie byli potępieni przez sprawiedliwość P. Boga, już teraz uciekajmy się do tronu miłosierdzia Bożego.

PONIEDZIAŁEK.

Grzech Adama i miłość Boża ku ludziom.

A teraz co ja tu mam czynić, mówi Pan, ponieważ zabrany jest lud mój darmo? — Iz. 52, 5.

PRZYGOTOWANIE, — Grzeszy Adam, pierwszy nasz ojciec, i wskutek tego wraz z całym swym potomstwem zostaje wyrzucony z raju, skazany na życie wśród cierpień i na wiekuiste wykluczenie z nieba. Lecz Bóg, litując się nad człowiekiem, postanawia za wszelką cenę go zbawić.

O niepojęta miłości Boża! Jakże odwzajemniliśmy się za nią?

WTOREK.

Postanowienie wcielenia się Syna Bożego.

I usłyszałem głos Pana mówiącego: kogo pośle: a kto nam pójdzie? i rzekłem: Owo ja, poślij mnie. — Iz. 6, 8.

Syn Boży, choć wiedział, iż będzie musiał spędzić życie w cierpieniach, ochotnie wyraził gotowość wcielenia się, stania się człowiekiem. Nie tylko to uczynił, żeby w sposób doskonały zadośćuczynić sprawiedliwości Bożej, lecz aby też okazać swą miłość ku nam i zobowiązać nas, byśmy Go również miłowali. Czy odpowiedzieliśmy należycie temu tak wielkiemu dobrodziejstwu?

ŚRODA.

Słowo Boże w pełni czasów staje się człowiekiem.

Gdy przyszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swego uczynionego z niewiasty, uczynionego pod zakonem. — Gal. 4, 4.

Przyjście Odkupiciela poprzedziło długie oczekiwanie. Uroczyste zdarzenie wymagało odpowiedniego przygotowania, aby upadła ludzkość dokładniej swój stan poznała i lepiej oceniła dzieło zbawienia. Podziwiajmy plany Opatrzności, która wszystkim kieruje dla naszego dobra.

CZWARTEK.

Jezus oświeca świat i uwielbia Boga.

Pan stworzył nowinę na ziemi. — Jer. 31, 22.

Przed przyjściem Mesjasza świat nie znał Boga, był pogrążony w ciemnościach. Jezus Chrystus uwolnił nas z tej ciemni — oświecił świat i uwielbił P. Boga. Oświeceni Jego promieniami, pociągnięci tą chwałą, idźmy drogą, która wiedzie do Boga.

PIĄTEK.

Prawdziwi naśladowcy P. Jezusa.

Jeśli kto chce za mną iść, niech zaprze samego siebie, a weźmie krzyż swój na każdy dzień, i niech idzie za mną. — Łuk. 9, 23.

Winniśmy być o tym przeświadczeni, że P. Bóg dlatego utrzymuje nas na ziemi, abyśmy z poddaniem znosili przeciwności, jakie dla naszego dobra zsyła na nas. Postanówmy więc odmawiać sobie tego, czego domaga się od nas nieporządna miłość własna; codziennie chętnie obejmujmy nasz krzyż i nie przestawajmy dźwigać go za Jezusem aż na Kalwarię — to jest do śmierci.

SOBOTA.

Niewymowna godność Najśw. Dziewicy.

Z której się narodził Jezus, którego zowią Chrystusem. — Mat. 1,16.

Tak wielka jest godność Maryi, jako Matki Jezusa Chrystusa, iż jedynie Bóg pojmuje ją nieskończonym swym rozumem i przy całej swej potędze nie mógł On stworzyć wznioślejszej godności. Wzbudźmy akt żywej wiary w Jej Macierzyństwo Boże; cieszmy się wraz z Najśw. Dziewicą i pobudzajmy się do tym większej ku Niej ufności, tym więcej, iż pod pewnym względem tę niepomierną godność Ona nam zawdzięcza.

św. Alfons Maria de Liguori

Patron lubieżników?

Z różnych stron napływają doniesienia o decyzji Episkopatu Polski, aby zobowiązać wszystkich duchownych do składki na ofiary księży-pedofilów. W tym celu powołano Fundację Świętego Józefa KEP. Decyzja zapadła podczas posiedzenia plenarnego, na początku października.

Jak wyjaśniają biskupi, Kościół ma być solidarny z pokrzywdzonymi, na podobieństwo św. Józefa, który chronił Rodzinę przed „krzywdą i zgorszeniem”. W ten sposób św. Opiekun Kościoła stał się niejako patronem zbiórki pieniężnej na lubieżników. Zaś Episkopat to jedynie narzędzie tego Świętego, które uwalnia kościelnych zboczeńców od sądowych kar doczesnych.

Zauważmy zbieżność ze stosowaną niegdyś tu i ówdzie praktyką sprzedaży odpustów. Zadekretowana suma nie jest wygórowana i odpowiada ówczesnej cenie wspomnianych średniowiecznych listów odpustowych. Jak mawiano wtedy – „Skoro pieniądz w szkatule zadzwoni, duszę z czyśćca do nieba wygoni” – choć dzisiaj mówimy jedynie o wybawieniu z celi więziennej.

Maksymilian Zamm